Rec-Siz-Uyurken

Korku türü her yolu denedikten sonra, 90’lı yıllarda belli bir gerilemeye gitmeye baÅŸlamıştı. Hala devam eden bu kısırlık, yeni bir ÅŸeyler görememenin hayal kırıklıkları ve kliÅŸelerin tekrarı ardından, 6.His filminden sonra sürpriz finallerle biraz hareketlenmiÅŸ gibi dursa da ivme kaybetmeye devam etti. Türe yeni bir soluk getirecek, yeniden seri filmlere öncülük edecek konu bir türlü çıkmıyordu. YaÅŸanan bu boÅŸluk eski klasiklerin yeniden çevrimleriyle biraz olsun doldurulmuÅŸ görünüyordu.

Gereken hareketlilik 1999 yılında geldi… Önce Joel Schumacher’in, gerçek cinayetlerin kameraya alındığı, bu filmlerin elden ele dolaÅŸtığı bir dünyayla tanıştırdığı “8 Milimetre” çıktı geldi. Yine aynı yıl içinde bu kez garip bir film ya da proje salgın halinde yayıldı. “The Blair Witch Project”, Daniel Myrick ve Eduardo Sánchez ikilisinin yarattıkları ve dönemin tüm reklam olanaklarından faydalanarak gerçekliÄŸe yasladıkları kurmaca gerilimle büyük etki yarattılar. Blair Cadısı, yaÅŸanmış olayları içerdiÄŸini iddia ediyor, izlediÄŸinizin kurbanlarca çekilmiÅŸ olduÄŸunu, bulunan bu kasetinde üzerinde oynanmadığını da ekliyordu. Ä°nternetin reklamlardaki etkisi de gözler önüne serilmiÅŸ oldu. Bir pazarlama harikası olarak anılan film istediÄŸi etkiyi seyircide bırakmamış gibi görünse de, korku filmlerinin önünü açmış oldu.

Yine bu yıl içinde izlediÄŸimiz “Cloverfield” aynı yöntemleri tekrar ederek ama bu kez içini doldurarak denedi ve etki yarattı. Son olarak izlediÄŸimiz bir diÄŸer benzer örnekte “Ölülerin Günlüğü” idi. Bu örneklerin arkasından yenilerinin geleceÄŸi gerçek. Malum yeniçaÄŸ, artık bilgi çağı… Cep telefonlarının sayesinde elinizde her daim kamera var ve çektiklerinizi insanlara ulaÅŸtırmakta zor deÄŸil. Bu gerçekliÄŸe sırtını dayayan filmlerin de, bundan inandırıcılığı çok kolay yakalaması büyük bir artı olarak yazılıyor hanesine…

"Rec"de bahsi geçen öncüllerinin ardından geliyor... Ãœstelik yaygın örneklerin aksine Ä°spanya’dan… Artık Ä°spanya dendiÄŸinde kulak kabartmak gerekiyor. Ãœstüste gelen baÅŸarılı örneklerin sonuncusu “Yetimhane” ile Avrupa sineması korku türüne iyi örnekler verme konusunda bir adım öne geçmiÅŸ durumda. Yeni halka Rec ile tamamlanırken, yönetmenlik koltuÄŸunda da bir deÄŸil, iki isim birden oturuyor.

Jaume Balagueró ile Paco Plaza’nın ortak yönetmenlikleri ilk deÄŸil… Ä°kisi de önceki filmleriyle kendilerini kanıtlamış, bol ödül almış isimler. Ä°kilinin adlarını duyuran filmlerin kaynağı da ortak bir isim: Ramsey Campbell. Balagueró’nun 1999’da çıkış yaptığı film “El Sin Nombre”, Campbell’ın öyküsüne dayanıyordu. 15 ödül alan film, “Darkness” ve “Fragile”la biraz düşüş yaÅŸayan yönetmen için hala en iyi iÅŸi gibi görünüyor. Plaza’nın çıkışı ise 2002 yılında “El Segundo Nombre” filmine dayanıyor ki, oda Campbell’ın romanından uyarlama. Plaza’da Romasanta ile gözle görülür bir düşüş yaÅŸamıştı.

Balagueró ile Paco’nun birlikte yazdıkları senaryo, gerçekçilik ve inandırıcılık sorununu hiç yaÅŸatmayacak bir çatıya sahip. Ãœstelik konusunu kurma konusunda da, temposunu ayarlama konusunda da acele etmiyor. Söz konusu olan aslında bir Tv programı. Angela ve kameraman Pablo, “Siz Uyurken” adlı program için itfaiyecileri konu alıyorlar. Ä°tfaiye ekiplerinin yaÅŸamına odaklanırken, sıkıntıdan patlıyorlar adeta. BeklediÄŸi heyecanı bulamayan Angela, basketbol oynuyor, tüm odaları tanıttıktan sonra röportaj sırasında keÅŸke telefon çalsa ama çalmasın her ÅŸey iyi gitsin ikilemini yaşıyor.

Beklenen ihbar geliyor. 6 daireli bir apartmana gidiliyor. Yalnız yaÅŸayan, pek evinden çıkmayan yaÅŸlı kadının evinden çığlıklar gelmiÅŸ olması ihbar sebebi. Ä°ki itfaiyeci, Tv ekibimiz, hasta kızı ile annesi, yaÅŸlı bir çift, stajyer doktor, uzakdoÄŸulu bir aile ve iki polis’ten oluÅŸan kadro tamamlanmış oluyor. Bu arada hala her ÅŸey sakin elbette… Ne olacak beklentisi anbean yükselirken sadece kameramanın çektiklerini, doÄŸal ortamı görüyoruz. Herhangi bir müzikten film boyunca faydalanılmıyor.

Polis ve itfaiye ekipleri çığlıklar gelen daireye çıkıyor. Yaşlı kadının görünmesi ve polislerden birini ısırması ile de film dizginlerinden boşanıyor. Etkili sahneler, bağrışmaların, paniğin ortasında hayat mücadelesi ile kayıt hızla devam ediyor.

Bilinmeyen hastalık sebebiyle apartmanın çepeçevre sarılması, kimsenin dışarı çıkmamasına izin verilmemesi ile de hikaye zirvesini bulmuş oluyor. Tempo sorunu çekmeyen film, belli aralıklarla küçük sıçramalarını yaptığı gerilimi de tatmin edici ve mantıklı bir finalle bitiriyor.

2007 yapımı “Rec: Ölüm Çığlığı”, Ä°spanya’da vizyona giriÅŸinden bir sene sonra ülkemizde vizyonda. Birçok kiÅŸinin korsan piyasada keÅŸfettiÄŸi, kulaktan kulaÄŸa yayılan filmin vizyonu için aslında geç kalınmış olsa da, sinemada aynı deneyimi bir kez daha yaÅŸamak isteyenleri de çekeceÄŸi kesin.

ÇeÅŸitli festivallerden 16 ödülle dönmüş “Rec: Ölüm Çığlığı”, iyi ayarlanmış temposu, bir an eksiltmediÄŸi gerilimi ve tatmin edici finaliyle özgün korku filmi örneÄŸi ihtiyacını fazlasıyla karşılarken, “Blair Cadısı”nın araladığı kapıyı da sonuna kadar açmış oluyor…

* Sinemalife dergisinin Kasım 2008 sayısında yayınlanmıştır.